Najpierw przedłużył kontrakt, a potem wygrał cały turniej. Leon Madsen potwierdził, że w cyklu Speedway Euro Championship od lat bawi się doskonale. W sobotę w Zielonej Górze odniósł zwycięstwo, wyprzedzając w finale m.in. Patryka Dudka.
Trzeba przyznać wprost, że niewiele międzynarodowych imprez o znaczącej randze odbywa się w Zielonej Górze, co może dziwić, wiedząc, że to jeden z czołowych ośrodków polskiego żużla. Do tego ze zgrabnym infrastrukturalnie obiektem i z jednym z lepszych torów do ścigania. Dlatego też tegoroczna inauguracja Indywidualnych Mistrzostw Europy dla lubuskiego miasta była znaczącym wydarzeniem i zarazem jego debiutem w tej imprezie.
A prestiż podnosiła także stawka zawodników, jaka w sobotę zjechała na W69. Obsada SEC 2026 jest bowiem najpewniej najmocniejszą w historii tego cyklu, stąd też cała rywalizacja zapowiadała się na bardzo ciekawą. Zarówno w pierwszej rundzie, jak i zresztą na taką zapowiada się w kolejnych we wrześniu i październiku (Guestrow, Rzeszów, Pardubice).
Na liście startowej zielonogórskich zmagań znajdowało się aż sześciu reprezentantów Polski, bo też do pięciu stałych uczestników doszedł z "dziką kartą" Damian Ratajczak. Początek walki nie układał się jednak dla naszych rodaków zbyt specjalnie udanie. Wyjątkiem był Patryk Dudek, czyli obrońca mistrzowskiego tytułu. Po dwóch występach był w czołówce klasyfikacji, wraz z niepokonanym Michaelem Jepsenem Jensenem i Kaiem Huckenbeckiem.
O tym, że to Dudek może być największą naszą nadzieją na sukces w tym turnieju, pokazał też trzeci jego bieg. W nim uległ wprawdzie Leonowi Madsenowi, ale przywiózł za sobą całkiem solidnego Przemysława Pawlickiego i zawodzącego Macieja Janowskiego. Dwa punkty były dobrym rezultatem w kontekście walki o bezpośredni awans do finału po fazie zasadniczej, choć niewątpliwie szaleli doświadczeni Duńczycy. U Jepsena Jensena od początku wszystko pracowało, jak w szwajcarskim zegarku, z kolei prędkością imponował od drugiego swojego startu wyluzowany Madsen, który w sobotę przedłużył kontrakt z klubem z Zielonej Góry.
Niepokoiła postawa Janowskiego. Miał on duże problemy z szybkimi wyjazdami spod taśmy, podobnie zresztą jak Kacper Woryna. Ten jednak przebudził się w trzeciej serii, w której odniósł efektowne zwycięstwo, przedzierając się na czoło stawki pod samą bandą, a więc w swoim stylu. Na tym samym etapie wygrał także Piotr Pawlicki, jadący w sobotnim turnieju w kratkę, czego dowodem była "trójka" na start, a potem nagłe zero.
I na czwartym miejscu do mety młodszy z leszczyńskich braci dotarł też w czwartym biegu ze swoim udziałem, przegrywając z gronem Skandynawów. Istotne było tutaj tylko trzecie miejsce Madsena, który musiał uznać wyższość Mikkela Michelsena, ale przede wszystkim znakomicie atakującego znamienitych przecież rywali Mathiasa Pollestada. Tym samym chętnych do tego, by wskoczyć minimum do wyścigu barażowego, było wielu.
Po wpadce Madsena i drugiej lokacie Huckenbecka za sprawą błyskotliwego zwycięstwa na koniec czwartej kolejki startów do finału zbliżył się Dudek. Jego akcja na wjeździe w drugi łuk pierwszego okrążenia przypominała te Tomasza Golloba z czasów bydgoskich. Obrońca korony odebrał prowadzenie Worynie i pognał do mety po wygraną, która pozwoliła mu wskoczyć na pozycję wicelidera zawodów. Tymczasem ciągle kompletny lider Jepsen Jensen, po tym, jak punkty gubili rywale, był już w tym momencie pewny awansu do finału.
Przed piątą serią szanse na baraż (i to niemałe) ciągle mieli bracia Pawliccy i Woryna, za to mniejsze Janowski, który w końcu pokazał lwi pazur i w piętnastej odsłonie dnia miną linię mety na czele stawki. Żadnej możliwości zawalczenia o wyższe miejsca nie miał za to ten najmłodszy - Ratajczak. O jego występie z jednorazowym zaproszeniem niewiele można powiedzieć. Junior Stelmet Falubazu jeździł bez wyrazu i niczym szczególnym się nie wyróżniał.
Rozpędzony Dudek wygrał mocno obsadzoną gonitwę siedemnastą, w której dwa punkty dorzucił Piotr Pawlicki, ale - jak się potem okazało - nie dały mu one awansu do barażu. Niewiele brakowało, a aktualny solowy mistrz Starego Kontynentu zapewniłby sobie pierwsze miejsce w całej rundzie zasadniczej, jednak atak rozpaczy na ostatnich metrach przypuścił Jepsen Jensen. Odbierając punkt Andrzejowi Lebiediewowi, to on ukończył ten etap na szczycie. Skądinąd Łotysz, jeździec zielonogórskiego zespołu, spisał się na znanym sobie owalu poniżej oczekiwań i już na początku cyklu poniósł spore straty punktowe.
Poza Dudkiem podobnie ma się rzecz z czwórką Polaków, z której żaden nie wskoczył do TOP6. Wykluczenie w wyścigu dziewiętnastym za spowodowanie upadku Kima Nilssona pogrążyło Przemysława Pawlickiego, z kolei Worynę ostatecznie wyrzucił z turnieju Michelsen, pokonując go w bezpośrednim starciu w dwudziestym. Za to jeden wspomniany zryw to było sporo za mało w przypadku Janowskiego, który także rozczarowany opuszczał obiekt w Winnym Grodzie.
W barażu żadnej większej historii nie było. Potwierdził wysoką dyspozycję Madsen, a Michelsen w kluczowym momencie premierowego kółka odparł atak Pollestada. Od początku do końca nie liczył się w walce Huckenbeck, dla którego pocieszeniem jest to, że z Zielonej Góry - mimo braku miejsca w czwórce - wywiózł całkiem pokaźną liczbę punktów.
W inauguracyjnej rundzie tegorocznych IME mieliśmy więc duńsko-polski finał. Nadzieją kilkutysięcznej publiczności na to, by na podium wybrzmiał polski hymn, był Dudek. Wyjazd spod taśmy miał dobry, jednak dość szybko uciekli mu Michelsen, a przede wszystkim Madsen. Starszy z Duńczyków na drugim łuku drugiego kółka wyprzedził rodaka i niedługo potem wpadł na metę jako pierwszy, odnosząc swój 14. triumf turniejowy w SEC w karierze. 14, ale punktów uzbierał natomiast w całych zawodach i wraz z Dudkiem są na samej górze klasyfikacji cyklu, którego stawką jest nie tylko złoto, ale też awans do Grand Prix 2027.
Wyniki 1. finału SEC:
1. Leon Madsen (Dania) - 14+3 (1,3,3,1,3,3) - 1. miejsce w finale
2. Mikkel Michelsen (Dania) - 11+2 (3,1,0,2,3,2) - 2. miejsce w finale
3. Patryk Dudek (Polska) - 14 (3,2,2,3,3,1) - 3. miejsce w finale
4. Michael Jepsen Jensen (Dania) - 13 (3,3,3,3,1,0) - 4. miejsce w finale
5. Kai Huckenbeck (Niemcy) - 12+0 (2,3,2,2,3)
6. Mathias Pollestad (Norwegia) - 9+1 (2,1,1,3,2)
7. Piotr Pawlicki (Polska) - 8 (3,0,3,0,2)
8. Kacper Woryna (Polska) - 8 (0,1,3,2,2)
9. Jan Kvech (Czechy) - 7 (1,3,1,0,2)
10. Przemysław Pawlicki (Polska) - 7 (2,2,1,2,w)
11. Maciej Janowski (Polska) - 6 (0,2,0,3,1)
12. Andrzej Lebiediew (Łotwa) - 6 (1,2,2,1,0)
13. Kim Nilsson (Szwecja) - 6 (1,1,2,1,1)
14. Adam Ellis (Wielka Brytania) - 3 (2,0,0,1,0)
15. Damian Ratajczak (Polska) - 2 (0,0,1,0,1)
16. Nazar Parnicki (Ukraina) - 0 (0,0,0,0,0)
17. Oskar Hurysz (Polska) - ns
18. Paweł Sitek (Polska) - ns
Bieg po biegu:
1. (61,63) Jepsen Jensen, Huckenbeck, Madsen, Woryna
2. (61,37) Pi. Pawlicki, Ellis, Nilsson, Janowski
3. (61,41) Michelsen, Prz. Pawlicki, Lebiediew, Ratajczak
4. (61,84) Dudek, Pollestad, Kvech, Parnicki
5. (62,03) Jepsen Jensen, Janowski, Pollestad, Ratajczak
6. (61,91) Madsen, Lebiediew, Nilsson, Parnicki
7. (61,87) Huckenbeck, Dudek, Michelsen, Ellis
8. (61,62) Kvech, Prz. Pawlicki, Woryna, Pi. Pawlicki
9. (62,44) Jepsen Jensen, Nilsson, Kvech, Michelsen
10. (62,13) Madsen, Dudek, Prz. Pawlicki, Janowski
11. (62,28) Pi. Pawlicki, Huckenbeck, Ratajczak, Parnicki
12. (62,57) Woryna, Lebiediew, Pollestad, Ellis
13. (62,66) Jepsen Jensen, Prz. Pawlicki, Ellis, Parnicki
14. (62,81) Pollestad, Michelsen, Madsen, Pi. Pawlicki
15. (62,34) Janowski, Huckenbeck, Lebiediew, Kvech
16. (62,21) Dudek, Woryna, Nilsson, Ratajczak
17. (62,63) Dudek, Pi. Pawlicki, Jepsen Jensen, Lebiediew
18. (xx,xx) Madsen, Kvech, Ratajczak, Ellis
19. (62,43) Huckenbeck, Pollestad, Nilsson, Prz. Pawlicki (w/su)
20. (61,91) Michelsen, Woryna, Janowski, Parnicki
Baraż:
21. (62,53) Madsen, Michelsen, Pollestad, Huckenbeck
Finał:
22. (61,84) Madsen, Michelsen, Dudek, Jepsen Jensen
źródło: SportoweFakty.wp.pl |
Online: